Łączący pracownika i pracodawcę stosunek pracy można rozwiązać na jeden z trzech sposobów:
1) na mocy porozumienia stron,
2) przez oświadczenie jednej ze stron z zachowaniem okresu wypowiedzenia,
3) przez oświadczenie jednej ze stron bez zachowania okresu wypowiedzenia.
Rozwiązanie umowy za porozumieniem stron to bezkonfliktowy tryb rozstania, odpowiadający obu stronom stosunku pracy. Aby jednak zaistniał, niezbędne jest zgodne oświadczenie stron – pracownika i pracodawcy określające sposób rozwiązania umowy oraz termin w jakim to rozwiązanie nastąpi. Aby rozwiązanie nastąpiło niezbędne jest w związku z tym zarówno złożenie oferty przez jedną stronę jak i jej przyjęcie przez drugą.
Jak orzekł Sąd Najwyższy w wyroku z 14.09.1998 r (I PKN 315/98) „Jeżeli pracownik w piśmie zawierającym ofertę rozwiązania umowy o pracę za porozumieniem stron oznaczył datę tego rozwiązania, to następuje ono tylko w przypadku złożenia przez pracodawcę do tego czasu oświadczenia woli o przyjęciu oferty.”
Zgodnie z tym stanowiskiem – milczenie drugiej strony nie oznacza przyjęcia oferty, a co za tym idzie wyrażenia zgody na zaproponowane zakończenie zatrudnienia.
Wprawdzie w cytowanym wyroku sąd ustosunkował się do pisemnie złożonej oferty, ale zgodnie z obowiązującym prawem, przy rozwiązaniu umowy w trybie porozumienia stron, nie istnieje wymóg konsultacji związkowych, podawania przyczyny zakończenia współpracy, ani zachowania formy pisemnej. Ze względów dowodowych jest ona jednak zalecana.
Warto również przypomnieć, że zainteresowana strona, która nie uzyskała akceptacji, może nadal wypowiedzieć łączącą strony umowę, oczywiście w tym przypadku z zachowaniem formy pisemnej oraz ustawowych terminów.
Katarzyna Paczkowska