Czy można zostać zwolnionym dyscyplinarnie w trakcie trwania okresu wypowiedzenia?

Zgodnie z art. 30 Kodeksu pracy rozwiązanie stosunku pracy może nastąpić:

1. na mocy porozumienia stron,

2. przez oświadczenie jednej ze stron z zachowaniem okresu wypowiedzenia,

3. przez oświadczenie jednej ze stron bez zachowania okresu wypowiedzenia,

4. z upływem czasu na jaki została zawarta.

Pracownik, który złożył oświadczenie o rozwiązaniu umowy o pracę lub któremu pracodawca złożył wypowiedzenie, nadal pozostaje pracownikiem. Do końca okresu wypowiedzenia pracodawcę i pracownika łączy stosunek pracy, a co za tym idzie, na obu stronach nadal ciążą prawa i obowiązki wynikające z obowiązującej nadal umowy.

Pracownik, do końca okresu wypowiedzenia jest zobowiązany sumiennie i starannie wykonywać na rzecz pracodawcy prace określonego rodzaju, pod jego kierownictwem oraz w miejscu i czasie przez niego wyznaczonym. Natomiast pracodawca ma obowiązek wypłacać pracownikowi stosowne wynagrodzenie. Fakt złożenia czy też otrzymania oświadczenia woli o zakończeniu stosunku pracy, niczego w tym zakresie nie zmienia.

W niektórych przypadkach wprawdzie pracodawca może zwolnić pracownika z obowiązku świadczenia pracy, ale jeżeli takiego zwolnienia nie dokona, obowiązkiem pracownika jest stawiać się w wyznaczonym miejscu w gotowości do świadczenia pracy.

Złożenie oświadczenia woli o rozwiązaniu stosunku pracy jest standardowym sposobem zakończenia współpracy pomiędzy stronami umowy. Przepisy przewidują możliwość takiego rozwiązania umowy z zachowaniem okresu wypowiedzenia. Oznacza to, że w zależności od rodzaju umowy i okresu zatrudnienia, pracownikowi i pracodawcy przysługuje pewien dłuższy lub krótszy okres, w czasie którego pracownik zobowiązany jest jeszcze do świadczenia pracy na rzecz pracodawcy, natomiast pracodawca zobowiązany jest do wypłaty wynagrodzenia. Ten bufor bezpieczeństwa potrzebny jest zarówno jednej, jak i drugiej stronie umowy. Pozostawienie bowiem jednej ze stron w sytuacji w której od następnego dnia umowa już nie obowiązuje jest problematyczne – dla pracownika powodując nagłą utratę źródła utrzymania, ale również dla pracodawcy – nagle pozostaje on bowiem bez osoby, na barkach której ciążyły do tej pory pewne obowiązki, zobowiązania i terminy.

W niektórych jednak, wyjątkowych sytuacjach, możliwe jest natychmiastowe rozwiązanie umowy o pracę, bez zachowania okresu wypowiedzenia. Taki rodzaj zakończenia umowy oznacza, że z dniem następnym po złożeniu stosownego oświadczenia, stosunek pracy łączący do tej pory strony umowy, gwałtownie przestaje istnieć.

W taki natychmiastowy sposób umowę o pracę może rozwiązać pracodawca z winy pracownika w razie:

1. ciężkiego naruszenia przez pracownika podstawowych obowiązków pracowniczych,

2. popełnienia przez pracownika w czasie trwania umowy o pracę przestępstwa, które uniemożliwia dalsze zatrudnienia go na zajmowanym stanowisku, jeżeli przestępstwo jest oczywiste lub zostało stwierdzone prawomocnym wyrokiem,

3. zawinionej przez pracownika utraty uprawnień koniecznych do wykonywania pracy na zajmowanym stanowisku.

Podobnie pracownik może rozwiązać z pracodawcą umowę o pracę bez zachowania okresu wypowiedzenia np. w sytuacji gdy pracodawca  dopuścił się ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków wobec pracownika.

Fakt, że jedna ze stron złożyła drugiej stronie oświadczenie o rozwiązaniu umowy z zachowaniem okresu wypowiedzenia, nie oznacza, że nie można tej umowy zakończyć wcześniej, jeżeli zachodzą ku temu odpowiednie przesłanki.

Jeżeli więc np. pracownik znajdujący się w okresie wypowiedzenia stawi się w pracy pod wpływem alkoholu lub będzie spożywał alkohol w miejscu pracy – pracodawca będzie upoważniony do natychmiastowego rozwiązania umowy w trybie wspomnianego wyżej art. 52 Kodeksu pracy.

 

Podstawa prawna:

• Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy.