
Jednym z obowiązków, jaki od 1 stycznia 2019 roku ciąży na pracodawcy, jest obowiązek opłacania składki na Fundusz Solidarnościowy. Jest to fundusz, którego celem jest zapewnienie wsparcia społecznego, zawodowego i zdrowotnego osobom niepełnosprawnym.
Przychodami tego funduszu są przede wszystkim:
- obowiązkowe składki na fundusz, których wysokość jest co roku określana w ustawie budżetowej,
- danina solidarnościowa, czyli podatek obejmujący najbogatszych.
Składka na fundusz solidarnościowy
Od stycznia 2019 roku pracodawcy są zobowiązani do opłacania składek na Fundusz Solidarnościowy. Jest to istotny element systemu ubezpieczeń społecznych, jednak nie zawsze jest on widoczny na liście płac pracowników. Dlaczego tak się dzieje? Otóż składka na Fundusz Solidarnościowy jest integralną częścią składki na Fundusz Pracy (artykuł na temat FP możesz znaleźć tu). Warto to wyjaśnić, ponieważ w praktyce oznacza to, że pracodawcy odprowadzają jedną składkę, która obejmuje zarówno Fundusz Pracy, jak i Fundusz Solidarnościowy. Jednakże udział procentowy tych dwóch składek może się różnić w zależności od roku podatkowego. Na przykład w 2023 roku wynosił on 1% dla Funduszu Pracy i 1,45% dla Funduszu Solidarnościowego.
Jak to wygląda w praktyce?
Płatnicy, czyli firmy, które zatrudniają pracowników i opłacają za nich składki na ZUS, zgłaszają łączną kwotę odprowadzoną na Fundusz Pracy w deklaracji ZUS DRA. To ZUS, po otrzymaniu przelewu i odpowiedniej deklaracji, dokonuje właściwego podziału tych środków pomiędzy Fundusz Pracy a Fundusz Solidarnościowy.
Warto podkreślić, że Fundusz Solidarnościowy jest naliczany jedynie wtedy, gdy składka na Fundusz Pracy jest naliczana zgodnie z przepisami. Oznacza to, że osoby, dla których nie obowiązuje naliczanie składki na Fundusz Pracy zgodnie z prawem, nie będą obciążane składką na Fundusz Solidarnościowy. Jest to ważne, aby zapewnić uczciwość i zgodność z obowiązującymi przepisami.
Co to jest danina solidarnościowa?
Danina solidarnościowa, wprowadzona jako obciążenie podatkowe, dotyczy osób osiągających wyjątkowo wysokie dochody. Podatek ten jest stosowany do kwoty przekraczającej 1 milion złotych rocznie, naliczany w wysokości 4% nadwyżki ponad tę kwotę. Baza obliczeniowa daniny obejmuje dochody, czyli przychody minus koszty uzyskania przychodu oraz opłacone składki społeczne.
Osoby zobowiązane do uiszczenia daniny solidarnościowej to te, które osiągają dochody z:
- stosunku pracy lub umów cywilnoprawnych, takich jak umowa zlecenia,
- najmu, jeśli opodatkowany jest według skali podatkowej,
- działalności na giełdzie, zarówno inwestorzy, jak i przedsiębiorcy,
pod warunkiem, że ich roczne dochody przekroczą 1 milion złotych.
Podatnicy muszą sami obliczyć należną kwotę daniny, uiścić ją, a następnie wykazać w deklaracji o wysokości daniny solidarnościowej, którą należy złożyć do końca kwietnia roku następującego po roku podatkowym.
Gdzie składamy deklaracje?
Deklarację należy złożyć do urzędu skarbowego właściwego:
- według miejsca zamieszkania osoby fizycznej w ostatnim dniu danego roku podatkowego,
- według ostatniego miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli zamieszkanie to ustało przed końcem roku podatkowego,
- dla opodatkowania osób zagranicznych – jeżeli podatnik nie posiadał adresu zamieszkania w RP
Podstawa prawna:
- Ustawa z dnia 23 października 2018 r. o Solidarnościowym Funduszu Wsparcia Osób Niepełnosprawnych
- Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy,
- Ustawa budżetowa na rok 2019 z dnia 16 stycznia 2019 r.
{loadmoduleid 160}