Często pracownicy nie zwracają uwagi na obowiązki, które ciążą na ich pracodawcy. Jest powszechną wiedzą, że pracodawca powinien zapewnić umowę o pracę, odpowiednie warunki pracy oraz wypłacić wynagrodzenie, ale mało kto zdaje sobie sprawę z faktycznych kosztów zatrudnienia. Istnieje powszechne przekonanie, że pracodawcy wypłacają zbyt niskie wynagrodzenia, zwłaszcza w porównaniu do umówionych kwot i średnich zarobków podawanych przez media. Jednak, czy rzeczywiście nasze wynagrodzenia są tak niskie?
Weźmy pod uwagę sytuację, gdzie wynagrodzenie brutto na umowie wynosi 5000 zł. Po odliczeniu podatków i składek pracownik otrzymuje na rękę około 3700 zł. Tymczasem całkowity koszt, jaki pracodawca musi ponieść w związku z zatrudnieniem pracownika, przekracza 6000 zł. Oznacza to, że rzeczywisty koszt pracownika dla pracodawcy jest wyższy o ponad 60% od wypłacanego wynagrodzenia netto. Te dodatkowe koszty wynikają z konieczności opłacania przez pracodawcę różnych składek i podatków związanych z zatrudnieniem.
Jakie składki płaci pracodawca?
O składkach odprowadzanych z naszego wynagrodzenia pisaliśmy już wcześniej (artykuł znajdziesz tu) Z pewnością pamiętasz, że pracodawca odprowadza w twoim imieniu składkę na ubezpieczenie emerytalne, rentowe, chorobowe, wypadkowe i zdrowotne. Składkami, o których niezbyt często się mówi, są natomiast składki na fundusze celowe czyli Fundusz Pracy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, Fundusz Emerytur Pomostowych czy Fundusz Solidarnościowy. Czy wiesz czym się charakteryzują poszczególne fundusze? Zacznijmy może od Funduszu Pracy.
Fundusz Pracy
Podstawą naliczenia składki na Fundusz Pracy (2,45%) jest kwota stanowiąca podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe, jednak bez stosowania rocznego ograniczenia w wysokości 30-krotności prognozowanego wynagrodzenia. W większości przypadków kwotą od której naliczamy składkę na FP będzie więc nasze wynagrodzenie brutto.
Składki opłacane na Fundusz Pracy płatnicy składek odprowadzają za wszystkie osoby, które obowiązkowo podlegają ubezpieczeniom społecznym – zaliczymy tu więc absolutnie wszystkich pracowników, a do tego również niektórych zleceniobiorców. Od tej zasady istnieją jednak liczne wyjątki.
1 wyłączenie – osoby które ukończyły 55 lub 60 lat:
Składki na Fundusz Pracy nie opłacamy za osoby, które ukończyły 55 lat (w przypadku kobiet) oraz 60 lat (w przypadku mężczyzn).
2 wyłączenie – podstawa naliczenia niższa niż minimalne wynagrodzenie:
Składka na Fundusz Pracy jest naliczana i odprowadzana tylko od wynagrodzeń co najmniej równych minimalnemu wynagrodzeniu, w przeliczeniu na pełny miesiąc. Oznacza to, że jeśli w danym miesiącu wynagrodzenie pracownika jest niższe niż minimalne (na przykład w przypadku zatrudnienia na pół etatu, gdzie miesięczne zarobki wynoszą 2500 zł), składki na Fundusz Pracy za tego pracownika nie będą wymagane.
Jednak w sytuacji, gdy pracownik jest zatrudniony od połowy miesiąca i jego wynagrodzenie za ten okres wynosi 2500 zł, składka na Fundusz Pracy będzie naliczana. Dzieje się tak, ponieważ gdyby pracownik pracował przez cały miesiąc, jego wynagrodzenie przekroczyłoby próg minimalnego wynagrodzenia.
W niektórych sytuacjach składka na Fundusz Pracy jest jednak wymagana, nawet jeśli wynagrodzenie pracownika nie osiąga minimalnej kwoty w danym miesiącu. Dotyczy to przypadków, gdy pracownik złoży oświadczenie o osiąganiu innych przychodów podlegających obowiązkowym składkom na ubezpieczenia emerytalne i rentowe. Jeśli łączna kwota tych przychodów osiąga lub przekracza poziom minimalnego wynagrodzenia, składka na Fundusz Pracy musi być opłacona.
3 wyłączenie – powrót po urlopie macierzyńskim, rodzicielskim, wychowawczym:
Składki na Fundusz Pracy nie odprowadzamy za pracowników powracających z:
- urlopu macierzyńskiego,
- urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego,
- urlopu rodzicielskiego,
- urlopu wychowawczego.
Zwolnienie to obowiązuje w okresie 36 miesięcy, począwszy od pierwszego miesiąca po powrocie z wymienionych wyżej urlopów.
Wyłączenie to nie dotyczy zleceniobiorców powracających do pracy po urlopie macierzyńskim czy rodzicielskim.
4 wyłączenie – osoby 50+:
Składki na FP płatnicy składek nie odprowadzają przez okres 12 miesięcy, począwszy od pierwszego miesiąca po zawarciu umowy o pracę, za osoby zatrudnione, które ukończyły 50 rok życia i w okresie 30 dni przed zatrudnieniem widniały w ewidencji bezrobotnych powiatowego urzędu pracy.
5 wyłączenie – osoby, które nie ukończyły 30 lat:
Płatnicy nie opłacają składek na FP przez okres 12 miesięcy, począwszy od pierwszego miesiąca po zawarciu umowy o pracę, za skierowanych zatrudnionych bezrobotnych, którzy nie ukończyli 30 lat.
6 wyłączenie – osoby z orzeczeniem o niepełnosprawności:
To wyłączenie dotyczy tylko niewielkiej grupy przedsiębiorców:
- Polski Związek Głuchych,
- Polski Związek Niewidomych
- Związek Ociemniałych Żołnierzy Rzeczypospolitej Polskiej,
- Towarzystwo Opieki nad Ociemniałymi,
- Zakład Opieki dla Niewidomych w Laskach,
- zakłady aktywności zawodowej.
Przedsiębiorcy powyżsi nie opłacają składki na FP za zatrudnionych pracowników o znacznym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności
Podstawa prawna:
- Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy,
- Ustawa budżetowa na rok 2019 z dnia 16 stycznia 2019 r.
Polecamy również przeczytać:
{loadmoduleid 157}